Who is who

Mark Leek

Etchells:
El Toro (NED 1068)

Achtergrond:
Mijn zeilachtergrond gaat helaas niet zover terug als bij de anderen hier. Ik woon als 46 jaar in Hoorn (geboren in Blokker) en dus eigenlijk pal aan het water, maar dat heeft in al die jaren niet opgeleverd dat ik op dat water ook iets ben gaan doen. Ik ging vroeger wel bijna wekelijks even met mijn ouders op het fietsje naar de haven om – naast de jongens van Bontekoe – te kijken wat er allemaal in de haven gebeurde.  Pas rond mijn 20e werd het pas een klein beetje wat tussen mij en watersport. Via een vriend kwam ik in contact met kayakvaren en een paar jaar lang maakte ik met een ESKA de binnenwateren rondom Hoorn onveilig. Een aantal jaren later werd de kayak ingeruild voor een Canadese kano; een OldTown. Een fantastische boot, gekocht met het idee om daarmee in Zweden over de meren te gaan trekken. Een echtscheiding gooide echter roet in het eten. Ik behield wel de kano na de scheiding, maar die wist ik uiteindelijk in de begintijden van Markplaats goed te verkopen.

Toen ik na een periode van vier jaar in de gemeenteraad van Hoorn te hebben gezeten (2010-2014) plotseling een hele berg tijd overhield, besloot ik iets te gaan doen in de haven. Ik had me immers vier jaar lang hard gemaakt voor de Hoornse haven en door het schrijven van een eigen havenplan binnen de politiek in elk geval de haven weer op de kaart gekregen. Ik kwam terecht op de Watertaxi van Bram Nijenhuis. Een mooie combinatie van haven, varen en vertellen. Ik blijf uiteindelijk toch een onderwijzer (Ik ben adjunct-directeur van een speciale basisschool in Hoorn). Wekelijks regelmatig in de haven en op het water doet al snel verlangen naar meer en toen ik na de zomervakantie 2014 terugkwam uit Lauwersoog wist ik het zeker: ik wilde leren zeilen. Een vraag van mij op Facebook waar ik in Hoorn het beste zou kunnen leren zeilen, leverde van Sjoerd Faber – mijn leerplichtambtenaar – het volgende antwoord op: Bij mij! En zo kwam ik op de Etchells terecht. Sindsdien leer ik langzaam een beetje zeilen en het wedstrijdelement erbij bevalt me uitstekend.  Inmiddels hebben we zelf ook een boot gekocht. Een Delta Zeekruiser die luistert naar de naam Zonnewende. Ze ligt in de Grashaven en is een klassieker, gebouwd door Van der Torre in Brielle.

Sterk verhaal:
Je zou bijna denken dat in die korte zeilperiode er nauwelijks een sterk verhaal kan zijn, maar niets is minder waar. Enige weken geleden vroeg Sjoerd mij of ik met de Salona 41 van Rimmer Stumpel mee wilde zeilen. Ik vroeg nog: weet ie wel zeker dat ie mij mee wil? Onervarenheid bleek echter geen struikelblok en dus meteen maar een wedstrijd varen met het bakbeest. In een voordewinds rak brak echter de spinakerboom, met als gevolg dat de boot sterk slagzij maakte. Met de giek een meter in het water en ik hangend aan de zeerailing mezelf drooghoudend, leek het net een scène uit Titanic. Spannend, heftig, maar gelukkig geen reden om af te haken. Veel te leuk op het water.

< Terug