Who is who

Leendert Faber

Etchells:
Warlord (NED 997)

Achtergrond:
Vanaf mijn jeugd heb ik vakanties op het water door gebracht. Mijn vader heeft een 15 meter lange vlet omgebouwd tot een varende caravan. Later is er een 10 meter lange motorkruiser gekomen. Wij hadden in die tijd (1972) een polyester roeiboot. Ik was toen 12 jaar. Deze roeiboot is de aanleiding geweest van mijn zeilcarrière. Onze boot, de varende caravan, werd verkocht inclusief onze roeiboot. Mijn ouders beloofden dat er een nieuwe roeiboot zou komen… Op mijn 16e heb ik tegen mijn ouders gezegd: laat die roeiboot maar zitten, ik wil graag een zeilcursus volgen op de Sloterplas in Amsterdam. Vanaf die tijd heb ik verschillende boten gezeild: BM, Valk, 7 meter stalen kajuit zeilboot ondefinieerbaar type en Waarschip 570. Samen met mijn vrouw Hillie hebben we heel noord Nederland bezeild inclusief de Wadden. Toen onze dochter werd geboren hebben we de boot verkocht. Op haar zesde is zij begonnen met zeilen bij de Watersport Vereniging Hoorn. Na haar eerste les was ik al benoemd tot zeilmeester door Els Kieft. Samen met haar hebben we verschillende leeftijdsgroepen leren zeilen. In die tijd hebben ouders van de kinderen gevraagd of ze zeilles konden krijgen. Dit is de start geweest van de zeilschool De Windhoorn. Dit heb ik samen met mijn vrouw Hillie opgezet. We zeilden met Randmeren op het IJsselmeer. Hier heb ik Ane als cursist leren kennen. Later hebben we daar nog een Rommel 32 bij gehad voor kajuit zeilboot lessen. Naast de zeillessen gaven we ook Vaarbewijs I en II cursussen. In de herfst van 2007 ben ik een keer met Daan Gouwetor mee gaan zeilen in zijn Etchells die hij samen met Gert-Jan had gekocht. Ik was zo enthousiast dat ik na de eerste keer heb gevraagd of ik nog een keer mee mocht en dan iemand mee mocht nemen. Ane en ik hebben nog een aantal keren met Daan gezeild. Aan het einde van het jaar was het wel duidelijk, we hebben besloten naar een Etchells te gaan kijken. Na drie maanden hebben we de Warlord GBR 997 gekocht en in Hoorn laten afleveren.

Sterk verhaal: 
Begint op het water tijdens de eerste wedstrijd van de European Championship 2009 Holyhead. Wind 7 bft en voor de start waren we onze windvaan al kwijt. Het eerste aandewindse rak zonder kleerscheuren doorgekomen. Onze 3e man was zo ziek dat hij bij de boventon van boord is gegaan in de rubberboot. In het voordewindse rak een paar boten ingehaald, in het 2e aandewindse rak een toenemende wind. Meer buiswater geen nood even aan de pomp dachten we… Ane geeft 2 halen… dan maar met water in de boot doorzeilen. Halverwege het rak was het ons duidelijk dat we op deze manier de boventon niet meer zouden halen. Inmiddels dreven vlonders en touwen door de boot. Zonder al te veel woorden is Ane gaan hozen. Boot helling 45 graden, golven dik anderhalve, wat zeg ik, twee meter hoog. Ane heeft de boot geleegd, vlonders weer op hun plaats gelegd en touwen netjes op geruimd. Eindelijk de boot is weer op orde. Even rustig zitten en de strategie bepalen. Tsing… het voorlijk van het grootzeil begint te plooien. We weten het al… main halyard gebroken! Er zit  niets anders op het grootzeil al varend te strijken en voor de wind te gaan varen op het fok. Wachtend op de RQ rib. 

Als Ane tijdens een wedstrijd wat luid gaat praten of wat nukkig wordt… dan moet ik altijd weer aan dit voorval denken. En dan weet ik dat als de nood echt aan de man komt hij zonder morren zijn klus klaart. Ik kan van hem op aan…

< Terug